نظرسنجی

شما از چه طریق با این سایت آشنا شدید؟






پر بيننده ترين مطالب

آواتار، رویایی كه دست نیافتنی می‌‌نمود



تعداد بازدیدکنندگان 2764 بازدید نسخه چاپی

«وقتی زمان تحقق یكی رویا فرا برسد هیچ چیز جلودار آن نیست!» این جمله‌ای است كه یكی از بزرگان نقل كرده و حتماً می‌پرسید چه ربطی به فیلم آواتار دارد؟! این فیلم رویایی بود كه در سال 1994 به ذهن پویای جیمز كامرون رسید. این فیلم قرار بود در سال 1999 ساخته شود ولی به دلیل محدودیت‌های تكنولوژیك این امر به حقیقت نپیوست. با پیشرفت تكنولوژی این فیلم بعد از بیش از 10 سال از به وجود آمدن ایده آن، بالاخره بر پرده سینما نقش بست. به عقیده این قلم این فیلم از چند جهت قابل بررسی است كه در ادامه به آنها می‌پردازم.

بودجه تبلیغاتی هنگفت
كل هزینه تولید این فیلم 300 میلیون دلار بوده است ولی بودجه تبلیغاتی آن 150 میلیون دلار بود. این به این معناست كه 33 درصد از هزینه كل پروژه تنها به تبلیغات اختصاص یافت. نمی‌توان منكر شد كه تبلیغات در دنیای امروز سهم زیادی در موفقیت یك محصول بازی می‌كند. آواتار خود یك نمونه زنده است كه با وجودی كه واضح بود این فیلم با جلوه‌های ویژه ممتاز خود خیلی سریع بین بینندگان محبوب می‌شود و شاید تبلیغات محدودتری هم می‌توانست موفقیت مالی این فیلم را تضمین كند، ولی تولیدكنندگان ریسك نكردند و با تمام امكانات موجود این فیلم را تبلیغ نمودند. چه بسیار محصولاتی كه با وجود كیفیت مناسب، به دلیل تبلیغات نامناسب در بازار مصرف شكست خوردند و برعكس!

نمایش تكنولوژی آینده
نكته‌ای كه بسیاری از كارشناسان به آن توجه نكرده‌اند قدرت تخیل بالای كامرون در به تصویر كشیدن تكنولوژی‌های سال 2154 در این فیلم است. این تكنولوژی‌ها چه از بابت نظامی و چه از بابت پزشكی بسیار قابل توجه است. در واقع این فیلم به زیبایی تلاقی دانش IT و پزشكی را به تصویر كشیده است. شبیه‌سازی آواتار در این فیلم مطلبی غیرممكن نیست (البته به غیر از بعضی از قسمت‌ها!) به شرط اینكه دانش شبكه‌های عصبی (Neural Network) به حدی پیشرفت كند تا شخصی تنها با فكر كردن بتواند پیكره‌ای را كنترل كند. اكنون بشر به سطحی از دانش رسیده كه فكر انسان موجب وارد كردن دستورات به كامپیوتر برای انجام برخی اعمال باشد كه نمونه آن كنسول بازی OCZ بود كه در سال گذشته عرضه شد و بازیكنان تنها با فكر خود دستورات را به سیستم وارد و بازی را مدیریت می‌كردند. البته اوج این تكنولوژی همان است كه جیمز كامرون به تصویر كشید.

از بین رفتن مرز رویا و واقعیت
از بین رفتن رویا و واقعیت، حقیقتی است كه در این فیلم  با كمك از تكنولوژی‌های كامپیوتری محقق شده است. جالب است بدانید از كل این فیلمی كه شما مشاهده كرده‌اید تنها 40 درصد واقعی بوده است و 60 درصد آن به وسیله كامپیوتر ایجاد شده است.  ایجاد این 60 درصد، كه سهم اصلی موفقیت این فیلم را به دوش دارد،  4000 سرور پر قدرت HP با 35000 هسته پردازشی تحت سیستم عامل اوبونتو كه به صورت كلاستر به هم متصل شده بودند ایجاد شده است. برای تصور تعدد زیاد این سرورها جالب است بدانید كه آنها در 930 مترمربع  جای گرفته بودند كه تحقق معنای واقعی كلمه Server Form است. این آمار را ذكر كردم تا بدانید كه بدون بهره‌گیری از پیشرفت‌های سال‌های اخیر در حوزه پردازش كامپیوتری هیچ وقت آواتاری به وجود نمی‌آمد.
آواتار یك نمونه موفق از به كارگیری تكنولوژی برای نمایش آینده به صورت ملموس بود. همه ما بسیاری از فیلم‌های علمی تخیلی را در مورد آینده دیده‌ایم ولی آواتار فیلمی بود كه در آن ما آینده را ندیدیم بلكه لمس كردیم.