نظرسنجی

شما از چه طریق با این سایت آشنا شدید؟






پر بيننده ترين مطالب

آواتار: آغاز یا پایان سینما!؟



تعداد بازدیدکنندگان 3099 بازدید نسخه چاپی

تولید و نمایش فیلمی مانند «آواتار» را غالبا نقطه‌ای مهم در تاریخ سینمای جهان می‌دانند، و این تعبیر البته با دیدگاه‌ها و دلایل مختلفی ارائه می‌شود. آنچه در این نوشته كوتاه مورد نظر من است، در حقیقت توجه به این پرسش است كه آیا با سینمایی خالی از محتوا مواجه شده‌ایم؟ و آیا به نقطه‌ای رسیده‌ایم كه قصه‌ها و افسانه‌های ملل مختلف توسط صنعت سینما بازسازی شده و برخی نیز بارها تكرار شده‌اند و نتیجتا به پایان مضمون و محتوا برخورده‌ایم؟ این سوالی است كه در میان رسانه‌ها و كارشناسان این صنعت هم مطرح است.

شاید بتوان از یك نقطه نظر -وغالبا كلاسیك- پاسخ سوال بالا را مثبت دانست، چرا كه اغلب داستان‌ها و ایده‌های ممكن در دل صنعت سینما هضم شده‌اند و دیگر چیزی نمانده كه خوراك این هیولای عظیم گردد، و از این روست كه خیال‌پردازی و افسانه‌سازی، اكنون تنها راه خروج از این بحران است، تا بتوان مانع از توقف گردش چرخ سینما شد. از این زاویه و با این دیدگاه، با تماشای آواتار، معنا و مضمونی نو دستگیرتان نخواهد شد، شاید آواتار را تنها مجموعه‌ای از هیجانات و افكت‌ها برشمارید، شاید هم -مانند نگارنده- فیلم گرم و دلنشین‌تری مانند «با گرگ‌ها می‌رقصد» برایتان تداعی گردد.

ابراهیم حاتمی‌كیا، كارگردان صاحب سبك كشورمان كه آواتار را در سالن سه بعدی در خارج از ایران دیده، تجربه مواجهه‌اش با این فیلم پر سر و صدا را این گونه شرح می‌دهد: «وقتی فهمیدم 160 دقیقه است مشكوك شدم بتوانم تحمل كنم ولی كاملا درگیرم كرد، برای بار دوم به دیدنش رفتم اگرچه هر بار از سینما خارج می‌شدم حس می‌كردم فیلم رنگ می‌بازد و جز صحنه‌هایی چیزی در حافظه‌ام نمی‌ماند، چیزی مانند هیجانات پلی‌استیشنی...» این نكته وجه غالب آواتار است و به نظر می‌رسد مسیر جدید سینما را تعیین كند. اما البته واقعیت دیگری نیز وجود دارد كه نباید مورد بی‌توجهی قرار گیرد، و آن وجه خلاقیت و نوآوری است كه در سینمای جدید، پر و بال بیشتری می‌گیرد و شاید به كانون توجه بدل گردد.

كاربرد ابزارهای جدید فناوری، در حقیقت نقش محوری را در این دوره بر عهده دارند. اكنون ظرفیت تكنولوژی نوین و سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای پیشرفته كامپیوتری كم و بیش به مرحله‌ای رسیده كه بتواند دست به آفرینندگی بزند و ایده‌ها و تخیلات انسان و هر آنچه را دوست دارد تا تجربه كند، عملی سازد. از این نقطه نظر، كارگردان و دیگر عوامل فیلم، و به طور كلی صنعت سینما، از مكان راوی صرف قصه و افسانه‌های گذشته، به موقعیت جان‌بخشی به ایده‌ها و آرزوها، و نیز بدعت و آفرینش ارتقاء می‌یابند، و چه بسا بتوانند با جادوی شگفت سینما، و ظرفیت نامحدود آن، خالق دنیایی جدید برای انسان باشند؛ ‌این ظرفیتی تازه و شگفت‌تر است كه فقط در سایه فناوری جدید به دست می‌آید.