نظرسنجی

شما از چه طریق با این سایت آشنا شدید؟






پر بيننده ترين مطالب

ضریب نفوذ اینترنت و پهنای باند و نسبت آن با توسعه IT وكاربردی شدن آن



تعداد بازدیدکنندگان 2656 بازدید نسخه چاپی

حمیدرضا سعدی- با ورود رایانه و اینترنت به جوامع بشری سه جهش اساسی در زمینه اطلاعات ایجاد گردید كه عبارت بودند از افزایش نگهداری حجم اطلاعات، سرعت عمل در پردازش اطلاعات و نهایتا تسریع در انتقال اطلاعات برای مثال اطلاعات مالی یك شركت بزرگ در هر سال بالغ بر چندین اطاق كاغذ فضا اشغال می‌كرد كه هم‌اكنون نهایتا در یك هارد دیسك چند صد گرمی می‌توان آن را جا داد و یا محاسبات مالی ترازنامه و سود و زیان شركت‌ها معمولاً چندین ماه توسط تعداد زیادی از كاركنان بخش مالی انجام می‌شد در حالی‌كه هماكنون در كسری از ثانیه محاسبات انجام می‌پذیرد و انتقال اطلاعات نیز ممكن بود ساعت‌ها و یا هفته‌ها طول بكشد كه با وجود ارتباطات فعلی كمتر از یك ثانیه به دورترین مكان روی كره زمین قابل ارسال می‌باشد.

اگر ارزش‌های بوجود آمده توسط فاوا (فناوری اطلاعات و ارتباطات) را بتوان محاسبه نمود می‌توان به بهره‌وری‌های چند هزار درصد رسید كه البته با احتساب مشكلات نوظهور بوجود آمده از قبیل ویروس، نفوذ و ... مقداری از این چند هزار درصد كاسته خواهد شد.

به هرحال فارغ از اینكه چقدر فاوا در جوامع نقش داشته است باید درنظر گرفت كه توقع جامعه كنونی فراتر از ظرفیت‌هایی است كه تاكنون ایجاد شده و همواره در این حوزه نیازمند توسعه بوده و هستیم و به جرأت می‌توان گفت اگر در عرض یك سال هیچ پیشرفتی در حجم، پردازش و انتقال اطلاعات صورت نپذیرد جامعه فعلی سرخورده شده و دنبال راه فراری جهت خروج از وضعیت فعلی می‌باشد.

بنابر این ارسال یك نامه الكترونیكی امروزه جزو ضروریات جوامع می‌باشد و در كنار غذا، جا و امنیت قرار دارد و چنانچه در كشوری اینگونه خدمات وجود نداشته باشد مردم آن كشور به فكر مهاجرت خواهند افتاد.

در بعضی از كشورها دولت آنان اقدام به فرهنگ‌سازی كرده تا مردم از فاوا استفاده نمایند در حالی كه در كشورهایی نیز مردم به دولت فشار می‌آورند كه اینگونه خدمات را همانند سایر كشورها برای آنان فراهم كند.

شاید صرف درنظر گرفتن ضریب نفوذ اینترنت و پهنای باند نتواند مشكل را به‌خوبی مطرح نماید، مانند اینكه اگر جاده و دسترسی به آن نباشد آنگاه داشتن خودرو چه فایده‌ای دارد. در حالی كه می‌توان مشكل را این‌گونه مطرح كرد كه جاده فعلی خاكی است و عرض آن كم می‌باشد و تازه تمام شهرها و روستاها این جاده خاكی جهت ارتباط با سایر مكان‌ها را ندارند.

بنابر این موضوع كمی قدیمی به نظر می‌رسد زیرا در حالی كه ما نیاز به اتوبان هشت بانده به اقصی نقاط كشور داریم باید خدماتی نظیر مراكز اورژانس، پمپ بنزین، فروشگاه‌های بین جاده‌ای، اقامتگاه، تعمیرگاه و ... داشته باشیم تا بتوانیم با طیب خاطر و با سرعت مناسب از اتوبان استفاده كرده و خود را به سر منزل مقصور برسانیم.

بنابر این به فرض كه ضریب نفوذ اینترنت و پهنای باند نیز حل شود مرحله بعدی نبود خدمات مناسب است كه می‌تواند مشكل‌زا باشد. نتیجه آنكه اگر قرار است نقش ضریب نفوذ اینترنت و پهنای باند در توسعه صنعت فاوا بررسی گردد لازم است به خدماتی كه از این بستر استفاده می‌كند نیز اشاره كرد تا انشاء الله با یك تیر دو نشان زده و به سر منزل مقصود برسیم.

در سال‌های انتهایی دهه هفتاد كه اتوبان تهران – ساوه راه‌اندازی شده بود به دلیل عدم داشتن امكانات رفاهی و قیمت بالای عوارضی آن به اتوبانی خلوت تبدیل شده بود به صورتی كه در نیمه‌های شب نیز ماشین‌ها را نگه داشته و از سرنشیان اخاذی می‌كردند در حالی كه اتوبان قم – تهران پرترافیك و پرتصادف بود.

قیاس صنعت فاوا با اتوبان را می‌توان اینگونه تفسیر كرد كه چنانچه برنامه‌ریزی و سازماندهی درستی صورت نپذیرد دچار افراط و تفریط شده و یا امكانات بی‌استفاده می‌ماند و یا اینكه توان پاسخگویی ندارند.

در حال حاضر پهنای باند اینترنت كشور طوری نحیف است كه چنانچه دولت اعلام نماید كلیه قبوض باید اینترنتی پرداخت شود كل سیستم ارتباطی قفل می‌كند و جوابگوی هجوم مردم نمی‌باشد و یا اگر بخواهند تلویزیون اینترنتی راه بیاندازیم با وصل 10000 نفر به شبكه تلویزیون تمامی پهنای باند كشور مصرف می‌شود.

امروزه كشورهای توسعه یافته در حال برنامه‌ریزی و طراحی دسترسی گیگابایتی برای هر منزل مسكونی در كشور خود هستند در حالی كه در داخل كشور زمزمه‌هایی از كافی بودن سرعت اینترنت برای كاربران خانگی شنیده می‌شود كه احتمالاً ارسال و دریافت نامه الكترونیكی و مرور صفحه اصلی گوگل مدنظر گویندگان این نظر بوده است.

بنابراین برای داشتن یك جامعه اطلاعاتی در 5 سال آینده از هم‌اكنون باید برنامه‌ریزی كرده و حداقل‌های فناوری اطلاعات مورد نیاز برای دسترسی كاربران به تمامی خدماتی الكترونیكی كه لازمه زندگی آن زمان است را مهیا كرد.

شاید اگر كاربران خانگی به اینترنت پرسرعت و خدمات آن در منزل دسترسی داشتند، نیازی به انواع سخت‌افزارها و نرم‌افزارها در ادارات و شركت‌ها جهت كنترل كاركنان خود برای استفاده از اینترنت مشاهد نمی‌‌شد كه علاوه بر هزینه‌های سربار كاهش بهره‌وری كاركنان را نیز به همراه داشته باشد و یا ظرفیت‌های موجود در مراكز دانشگاهی صرف دانلود فایل‌های صوتی شخصی شود.

كوتاه سخن اینكه غول نیازمندی‌های كاربران اینترنت را نمی‌توان در یك فضای محدود و بسته نگه داشت و مسئولین امر بجای اعلام كافی بودن ظرفیت موجود، بدنبال افزایش ظرفیت و ضریب نفوذ اینترنت بوده زیرا كاربران بهتر از مسئولان می‌دانند پولشان را بابت اینترنت بدهند و یا صرف ایاب و ذهاب كنند و مدیران سازمان‌ها نیز بجای تعبیه پاركینگ خودرو برای ارباب رجوعشان به فكر افزایش ارائه خدمات از راه دور برای آنان باشند تا صورت مسئله زودتر پاك شود.
*رییس هیئت مدیره و مدیر نرم افزار شركت مهندسی مهران رایانه